Forfaitaire verblijfsvergoeding

15 december 2013 Forfaitaire verblijfsvergoeding

In een nieuwe circulaire spreekt de Administratie zich uit over forfaitaire verblijfsvergoedingen die worden toegekend aan werknemers of bedrijfsleiders als terugbetaling van kosten, veroorzaakt door beroepsmatige langdurige verblijven in het buitenland. Onder ‘langdurig verblijf’ moet een verblijf worden verstaan van meer dan 30 opeenvolgende kalenderdagen met een maximum van 24 maanden.

Verblijfsvergoedingen kunnen als terugbetaling van kosten eigen aan de werkgever of de vennootschap aangemerkt worden wanneer er een dubbel bewijs wordt geleverd, nl. dat de vergoeding bestemd is tot het dekken van de kosten en dat die vergoeding ook daadwerkelijk aan dergelijke kosten is besteed.

Wanneer het bedrag op forfaitaire basis wordt vastgesteld, dan verliest ze niet langer de aard van een niet-belastbare terugbetaling als aan volgende voorwaarden is voldaan:

  • Het maximumbedrag mag niet meer bedragen dan de “dagelijkse forfaitaire verblijfsvergoeding” vastgelegd per land voor de ambtenaren;
    Hieronder vindt u de dagvergoedingen voor onze buurlanden:
< 30 dagen > 30 dagen
Frankrijk € 95,00 € 57,00
Duitsland € 93,00 € 56,00
Nederland € 93,00 € 56,00
  • Voor eenzelfde opdracht wordt de toekenning beperkt tot maximum 24 maanden;

 

  • De toekenning of betaling wordt onderbroken in geval van definitieve vestiging in het buitenland door de werknemer of de bedrijfsleider.

 

Deze vergoedingen dekken de huisvestingskosten niet, maar enkel de kosten van maaltijden en van andere kleine uitgaven zoals plaatselijk vervoer, telefoongesprekken…

De dagvergoedingen voor de dagen van vertrek en terugkeer worden ten belope van de helft in aanmerking genomen.

Wanneer de verblijfsvergoedingen de vastgelegde maximumbedragen overschrijden, moeten zij als belastbare bezoldiging aangemerkt worden voor het gedeelte van de overschrijding, tenzij het reeds hierboven vermelde dubbel bewijs wordt geleverd (nl. de vergoeding moet bestemd zijn tot het dekken van de kosten en de vergoeding dient ook daadwerkelijk aan de kosten besteed te zijn).

De toekenning van de forfaitaire vergoedingen kan niet tezelfdertijd gecombineerd met de terugbetaling van maaltijdkosten en kleine uitgaven op basis van bewijsstukken.